Magdamag akong umiyak. Magang maga tuloy mata ko. Sobrang laki ng problema ko. Ang nakakalungkot pa, yung mga taong inaasahan kong makakauspa ko, wala. Hindi ko maContact. Buti na lang kahit papano, si PA. Bry. Gerson and Joyce nagreply nung nagGM ako. Dun ako naiyak ng sobra. Kasi dun ko nafeel na concern talaga sila sakin. Lalo na si PA. Hindi ko ineexpect na papahiramin nya ko ng kwan kung nasabi ko lang daw kaagad. Masaya ko na ganyan kayo sakin. Sana wag kayong magbabago sakin. At sana kapag sa oras na talagang walang wala na ko nanjan padin kayo. Kasi sa ngayon, sobrang kailanagn ko talaga ng tulong. Hindi about sa kwan. Kundi yung advice lang ba tsaka support nyo ok na ko dun eh. Masaya na ako sa simpleng ganun lang. Iba kasi sa pakiramdam. Kung nakita nyo lang reaksyon ko nung katext ko kayo. Grabe. Muka akong muret! Hahaha. Pero salamat talaga ha? Buti na lang, nanjan kayo para sakin. Maraming Salamat. Incase man na hindi ko talaga kinaya, wag kayong magalala. Pagsisikapan ko padin. Gagawin ko lahat.:) Basta kukwentuhan nyo ko kung pano buhay ganon ha? :”> Buti pa kayo no? Walang problema. Nakakainggit. :))

MARAMING SALAMAT! =)

#Dramalangte? ;D